AFSCHEID

Ik heb het koud
van zoveel voorspoed

Lethargisch
droom ik
dat ik me warm
aan de wankelende vlam
van verre gedenkschriften

Ik roep jullie toe
om in de volgende minuten
mijn nutteloze jaren
te overstromen

Genade

Vroeger of later
de angst van december

Bedek mij
benauwdheid!

Met de schaduw van een boom
of beter met jouw schaduw

Kalmte
met diepte van leugens…
Jouw woorden
hoor ik onder mijn voetstap
stukslaand
op de lawaaierige sneeuw

Obscure stemmen
ontkiemen, ontluiken
aanbiddelijke stemmen
in onvergetelijke beelden

Mijn benen werp ik weg
ik kan niet verder
help me
duivelskunstenaar

Wit, sneeuwwit
glitterende winter
de maan in het zenit
hagelwit
op een karretje

De opstand dooft uit
in stilte
dampend in gedachten.