ZONDER
TITEL
In
het archaïsche park
naar Aarde vernoemd
smijt ik
vol beloften
mijn net
om
eeuwig bijbels
met kruisende lijnen
onstuimige tijden
te vangen
voor altijd bekneld
door oude bovenwind
bevrucht door sneeuw.
Terstond
kom jij binnen,
een onbekende
in de zandzee
van stemmen.
Je trekt het pistool
zoals een blinde
die eens een kraai
schiet
vuurt
en brengt
onverwijld
verzet tot rust
